سه شعر از « محسن وطنی ( طارِس ) »
بدست محسن وطنی • ۳۱ تیر ۱۳۸۸ • دسته: آثار ادبی۱
پرنده ای که
پروازش را دزدیدند
امروز مرد . . .
در گمانم
اندوه
نصیبِ ماهی تشنه ،
ماهی
امروز
مرد . . .
زنجره ای که صدایش
در همهمه ی بلوای جنگلِ خاموش
گم شده بود ،
امروز
مرد . . .
رفیق !
یادت هست ؟!
من پرواز نمی دانم و
زندگی
عطشی بی پایان در من است
آوازم را دیرزمانی است
از یاد برده ام
بنگر که بی پرواز ،
تشنه و خاموش
هنوز زنده ام .
۲
گاوبازی
بی رِدا و خنجر
و خونی جاری بر سنگفرش
انبانچه ای از خشم
در بر و
جامه یِ نفرت بر تن
و زخمِ شاخه ای بی بر
بر سینه
سرخِ سرخ ؛
سینه سرخِ کوچکی
تنیده در آواز
گلوی بریده
سکوت
آوازخوانان
سوگِ زخم
سرخِ سرخ ؛
گاوباز و
سینه سرخِ کوچک
هریک تنیده در آوز و سکوت
گس مزه گیاهی تلخ
به زیرِ دندان و
پرده ای بر چشم
گُم در حلقه هایِ تنگِ افسون
سرخِ سرخ ؛
بر بالایِ زیتون بُنی خشکیده ،
امّا
فراز کشید آفتابی تاریک
نوشنده جانِ مهتاب
به مرگِ انبوهِ ستارگان
سرخِ سرخ ؛
جویباری جاری
سنگفرشی خونین
گاوبازی با زخمی بر سینه
سینه سرخی گلوی بریده و
آفتابِ مرگ
سراسر
سرخِ سرخ . . .
۳
بادی وزید
گیسوانش در باد رقصید
باد به بند نیامد
دخترک را به خلخال آراستند
Popularity: 34% [?]
محسن وطنی
فرستادن نامه به این نویسنده | همهی نوشتههای محسن وطنی
من بعنوان یک کارشناس زبان و ادبیات اسپانیولی ، با خواندن این شعرها پرت شدم به شعر معاصر اسپانیا : ماچادو ، ، لورکا ، خیمِنِس ، آلبرتی . . .
اگر شاعر ( طارس ) کتاب منتشر شده ای هم داره ، لطفاً مشخصاتشو رو سایت بذارین که بیشتر این ماتادورِ ایرونی رو بشناسیم .
بویِ خیابانها رو گاهی می شه از یه شعر استشمام کرد :
«پرنده ای که پروازش را دزدیدند
امروز مرد . . . »
با این متاعِ صاف و بی غشی که بازارِ کسادِ شعرِ بی شاعرِ این روزها می آورید ، «طلا» زیبنده تر است برای شما تا «طارس» که نمیدانم به چه معناست
نفسی کشیدیم با شما
بادی وزید
«طارس» در باد رقصید . . .
این طارس یعنی چی طارس جان ؟
درود
طارس نام مکان است، روستایی از فیروزکوه
من فرزند طارسم اگر چه در مازندران مسن تر شدم.
شعرِ « گاوبازی / بی ردا و خنجر . . . » را اگر اجازه بدید می خواستم توی نشریه کوچک ادبی تازه تأسیس مون چاپ کنیم . صد البته با نام « طارس » . اجازه هست ؟
دوستان شما در یکی از دانشکده های ادبیات دانشگاه های تهران
من این شعرِ گاوباز رو امشب رو دیوار کوچه آیتِ جوادیه نوشتم که هی نگن خس و خاشاک فقط بچه سوسولای شمل شهرین . . .
زنده باد آزادی
زنده باد شاعر آزادی
یه دانشجوی شهرستانی که اتاقی اجاره ای در جوادیه دارد
خیلی کوچیکتیم
شاعر نیم وشعر ندانم که چه باشد
من مرثیه خوان دلِ دیوانه ی خویشم
زنده باد رهایی
شماره آینده ؟ کی ؟
احتمالا ۱۵ مرداد دوست من
شعری که زندگی است
درود
پس چی شد آقای طارس ؟ شماره جدید ؟ شعر جدید ؟
ما چشم به راهِ شعر تازه ی طارس ایم . . .
دمت گرم .فقط طارس عشق هست
سلام.من پدر و مادرم اهل طارسند.شما پسر ………. وطنی هستین؟
سلام آقا محسن.شما پسر …………هستین دیگه؟از بهشهر؟وبلاگ جالبی دارین.من دختر……… دختر عموی شما هستم.