سه شعر از « محسن وطنی ( طارِس ) »
بدست محسن وطنی • ۱۶ مرداد ۱۳۸۸ • دسته: آثار ادبیآمدی و گذشتی
هر بار آمدی و گذشتی
لحظه ای با من درنگ کن
با من که سوگوارِ این زندگانیم
لحظه ای درنگ کن
تا چشم گشودم
گذشتی
تا بر هم نهادم
آمدی !
درنگ کن
دیگر چشم نخواهم گشود
درنگ کن !
تا پایان جهان درنگ کن .
میدانگاه هیاهو
” بستم!
درست! ”
نرینه پرنده ی آتشین خود
با دو دشنه بر پای
به مرگ بیوسیده
یا به انتظاری مکرر
و آن دگر چون او.
همهمه،
جستن،
و خنجرانی کشانه در کار تلخ،
خون و خون و
پر و پر
” کُرّه می دهم
چهار به یک
بر آن که
زیستن را به طوفان نسیان داده است.”
” درست! ”
و باز
میدانچه ی همهمه،
می نگرد
میدان گردان
چون گردبادی بر سرش.
فریاد!
” آب گرفتم ”
و دگر لختی
آب جوشان و
یکی مانده به انتظار مکرر
میدان خاموش و اینک
ما به انتظاری مکرر/…
چه می خوانیش؟
کلمات
زورقی به گل در نشسته
غرق باتلاق نسیان منند.
چه می خوانیش؟
آنچه را که
بر سرفرازترین درخت باغ
پرنده
می سرایدش
چه می خوانیش؟
آنچه را که
دودوی نگاهت
در چشمان من!
می جویدش.!
نان برای جویدن است
و آب
آزمون عطش .
چه می خوانیش؟
نان و آب ،
بی زنگار اندوه!
چه می خوانیش؟
چه می خوانیش؟
آن سرود در محاق
در حصر سینه ام محصور
که هرگز نخواندمش
>بخوان!
بخوان!
به آوازی بلند
کلمات به گل نشسته را
برون،
برون ز باتلاق نسیان من…
Popularity: 11% [?]
محسن وطنی
فرستادن نامه به این نویسنده | همهی نوشتههای محسن وطنی
۱
۲
۳
برون ز باتلاق نسیان من …
دوستِ قطعاً شاعرم ، طارس !
پیشنهاد می کنم برای قطعه یِ دوم نام بگذارید . همان نامی که باید این شعر می داشت . در حالِ نوشتن مطلبِ نسبتاً مفصلی در باره هوای خوبِ شعرِ شما هستم . . .
خانم ندا نوپور
من قطعا شاعر نیستم و تنها …
دومین قطعه توصیفی از میدان خروس بازیست
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا . . .
زیباست و چیزی بیش . . .
این توصیف ساحرانه میدان خروس بازی . من هم با این خانم موافقم شما شاعرید ، یک شاعر دیوانه !
من از طریق دوستانم در کارگاه شعر و داستان کارنامه با نشریه وزین آگاهانه آشنا شده ام
به شما و همکارانتان در هیأت تحریریه این نشریه تبریک می گویم و برای آگاهانه ماندگاری آرزو می کنم .
But it’s a rare thing
it’s a damn rare happening
which relies on absolute trueness, on sincere unselfishness…