همکاران شماره دوم:
——————————-
دکتر مهدی پیروزنیا
وحید شهرستانی
عباس سلیمی آنگیل
هیوا سعیدپور
مهدی روزرخ
امیرفواد رستمی
علی مرتضوی فومنی
دکتر ثمانه باقرزاده
محسن وطنی

دکتر مهدی پیروزنیا

درکتاب فرهنگ علوم اجتماعی اولیور استلی برس تعریفی عام و کلی از دیالکتیک به عنوان یکی از ادوات فلسفه بدست می دهد : « دیالکتیک عبارت است از نظریه ای در باره ی سرشت منطق که ضمنا” نظریه ی ساختها و تکامل جهان نیز هست . این نظریه را ایده آلیستها بعد از [...]

سید علی مرتضوی فومنی ( مِه )
برنده دیپلم افتخار و تندیس جشنواره ( مقام نخست بخش داستان نویسی)
نخستین جشنواره فرهنگی هنری ایرانیان مقیم امارات عری متحده – اسفندماه ۸۷
http://emirates.icro.ir/?c=newsShow&NewsId=563292&t=4
شب دهان درّه ای کرد و لحافِ کهنه یِ ماه را کشید رویِ سرش . پیرزن پوستِ آخرین نارنج را هم گرفت . نارنج را انداخت جلویِ [...]

چهار شعر از « محسن وطنی ( تارِس ) »
۱
باد وزید
گیسویش در باد رقصید
باد به بند نیامد
دخترک را به خلخال آراستند !

کندوکاوی در جهان داستانی مصطفی مستور
[...]

هیوا سعیدپور
اصلاحات ارضی که به عنوان یک طرح مترقی و تلاشی برای پیوستن به جامعه ی مدرن جهانی مطرح شده بود، باعث تغییراتی اساسی در شیوه ی زندگی و معیشت مردم نواحی مختلف ایران شد. دامنه ی این تغییرات البته به معیشت [...]

مهدی روزرخ

دنیا صحنه ی تکان دهنده ای از تئاتر قدرت است .

شعری از « سید علی مرتضوی فومنی ( مِه ) »
نه شمعی روشن می کنم
نه آمرزشی طلب خواهم کرد
من تنها
برایِ دزدیدنِ چند شاخه گلِ سرخ
به گورستان آمده ام

امیر فؤاد رستمی
rostami@agahane.com

انسان از ابتدای خلقت اش با محدودیت ها و موانعی در زندگی فردی و اجتماعی اش در واقعیت رو به رو بوده است که این محدودیت ها همواره آزاراش می داده است.
انواع ابداعات و اختراعات را می توان در راستای حل این محدودیت ها توجیه کرد.

دکتر ثمانه باقرزاده
از آثار برگزیده هیأت داوران شعر و داستان
برنده لوح تقدیر نخستین جشنواره فرهنگی هنری ایرانیان مقیم امارات عری متحده – اسفند۸۷
http://emirates.icro.ir/?c=newsShow&NewsId=563292&t=4
آسانسورکه در طبقه ی بیست و پنجم می ایستد تقریباً همه غُر می زنند . من طبقه ی سی و چهارم سوار شده ام . تا اینجا بدون استثنا هرطبقه توقّف داشته ایم [...]

هیوا سعیدپور [۱]
این نوشته که توسط خواننده [۲]، خوانده می شود، یک جوابیه است. جواب به یک آدم به نام “مهدی روزرخ”[۳] که در شماره پیشین این جریده یک چیز نوشته بود در مورد چیزی به نام “پشت پرده نشینان”. این مطلب به طور “عجیبی” من را یاد دوستم هاکورنولوخیناژیحاخرفستریکاانداخت.

او یک انسان نئاندرتال [...]